Ruševine benediktinske opatije na Tisi, pokraj Novog Miloševa (nekadašnje Beodre), predstavljaju kulturno istorijski spomenik prvog reda - jedini te važnosti iz srednjeg veka sa ovog područja. Romanička bazilika podignuta je oko 1230. godine, a nakon stradanja obnovljena je zalaganjem kraljice Jelisavete Anžujske 1370. kada je uz apsidu dozidan gotički toranj.

Slano kopovo je jedan od poslednjih reprezentativnih primera panonskih slatina i pustara koje su od izuzetnog znacaja za ocuvanje bogatstva biljnog i životinjskog sveta Vojvodine. Nastalo je delovanjem reke Tise koja je u prošlosti cesto menjala svoj tok, razlivala se i plavila okolne udoline.

Dvorac je izgradio Lazar Dunđerski u poslednjim decenijama 19. veka. Dvorac je dobila u miraz Emilija Ivanović, kćerka Lazara Dunđerskog, kao i čitavo imanje koje se zvalo "Veliki salaš" koje je obuhvatalo 3997. jutara. Zgrada je prizemni slobodno stojeći objekat u prostranom parku. U osnovi zgrada je izguženi pravougaonik sa naglašenim ulaznim portikom i kolskim prilazom.

U ulici Josif Marinković broj 69 u Vranjevu rodio se dr Vladimir Glavaš, veliki narodni dobrotvor (1834-1909.), koji je kuću zaveštao crkvi, a kuća je danas poznata kao „Glavaševa kuća“ i primer je bogatije građanske kuće iz polovine devetnaestog veka.

U jedinom muzeju starih traktora i parnih mašina na Balkanu, vlasnika Čedomira Žeravice (53) iz Novog Miloševa, smešteno je šezdesetak raritetnih eksponata.

Muzej "Kotarka" , zavičajni muzej Novog Miloševa, a može se slobodno reći i čitavog Banata. Iza 14 dorskih kapitela, leži nekadašnji žitni magacin porodice Karačonji, čiji se velelepni dvorac nalazi tačno preko puta sadašnjeg muzeja, a sam žitni magacin danas sija posebnim sjajem, jer se u njemu nalazi ogromna zbirka eksponata, starog nameštaja, posuđa, alata i drugih zanimljivih predmeta, koji otkrivaju istoriju ovog Banatskog sela.